Voordracht gedicht Extradimensionaal op Explore the North

Ter inleiding van de performance van Rahziel tijdens het festival Explore the North
heb ik zaterdag 26 november het gedicht Extradimensionaal voorgedragen.
Dit vond plaats, niet in de Grote Kerk zoals eerder vermeld op deze site, maar in de
Containerhuiskamer op het Waagplein in Leeuwarden.
Extradimensionaal heb ik speciaal voor deze gelegenheid geschreven op verzoek van
Rahziel.
Lees Extradimensionaal ook op deze site bij Gedichten.
Verder heeft Rahziel ook het door mij geschreven gedicht Fata Morgana in zijn performance
ten gehore gebracht.

Uitstel uitgave boek met Engelse en Nederlandse gedichten!

Geachte lezers en bezoekers,            4 februari 2012

De komende tijd blijf ik nog intensief bezig met een
revisie van alle gedichten, zowel de Nederlandse
als de Engelse op deze site.
Dus vraag  ik van uw kant om enige begrip hiervoor.
Verder zal ik nieuwe gedichten plaatsen en ook
oude gedichten verwijderen om zogezegd enige
frisse wind te laten waaien op deze site!
De reden hiervan is dat een gedichtenbundel met
Engels en Nederlands werk van mij eigenlijk voor
Kerst van  2011 door een internationale uitgeverij
zou worden uitgegeven.


Althans dat was oorspronkelijk de planning maar
nu helaas is enige vertraging ontstaan in de
procedure. Mogelijk en hopelijk wordt het nu
maart of april 2012!
Aangezien het om selfpublishing gaat waarbij de
nodige zorgvuldigheid en geduld dient te worden
betracht door mij als dichter.
En in samenwerking met de uitgever in Engeland/
USA.
Hiervoor vraag ik uw begrip.
Via deze site stel ik u op de hoogte van het
moment van verschijnen.

Het is mijn eerste boekuitgave met gedichten
en daarmee hoop ik gehoor te hebben gegeven
aan de vraag van de vele belangstellenden in
mijn werk.
Een aantal van de gedichten die u nu kunt lezen
op deze site zullen in het boek te vinden zijn
maar tevens nieuwe en andere gedichten.
Zelfs een aantal van de gedichten op deze site zal
in een hernieuwde versie in het boek te lezen zijn.

U kunt in het bezit komen van het boek door een
vooraf inschrijving te doen vanaf nu!

Stuur een mail met uw gegevens naar
maryben@hotmail.com of info@benmaryanan.nl
En als de uitgave een feit is met de prijs krijgt
u daar bericht van.

Ben Maryanan

Foto's gevraagd van de Maanlanding 1967, De Regenboog Assen. Reunie "De Regenboog" organiseren?

Beste oud-leerlingen eindjaar 1967 van de Lagere school "De Regenboog'' Assen,

Als een van de twee hoofdrolspelers ( de andere was Joop, zoon van onze dominee) heb ik in 1967 meegespeeld in het toneelstuk  "De Maanlanding" tijdens het eindfeest van de 6de klassers van onze lagere school  De Regenboog aan de Reest in Assen. Onze ouders en onderwijzers/onderwijzeressen waren getuige van een uniek toneelspel omdat pas twee jaren later in 1969 (!) de Amerikaanse astronauten, Armstrong en Aldrin, de echte maanlanding als eerste mensen deden. "De Regenboogschool" was een lagere school voor uitsluitend de kinderen van Zuidmolukse ouders die in Assen woonden en afkomstig waren van het Kamp Westerbork ( ex-Joods doorvoerkamp in WO2! ) waar ze tevergeefs wachtten op terugkeer naar een eigen Zuidmolukse Republiek volgens de belofte die werd gegeven aan de Zuidmolukse KNIL militairen door de Nederlandse regering. Bij aankomst in Nederlands werden ze ontslagen uit militaire dienst en werden ze teruggebracht naar hun eigen prachtige Molukse eilanden Helaas heb ik van het toneelstuk nooit foto's gezien hoewel door de aanwezige ouders en onderwijzers ongetwijfeld foto's zijn gemaakt. Mijn vraag is dus, wie van u daar nog foto's van bezit? En zo ja, of u zo vriendelijk wilt zijn het mij per mail op te sturen zodat ik de foto's mag tonen bij het artikel "Maanlanding"  dat ik wil plaatsen op deze site. Met toestemming uiteraard en vermelding van de naam ( namen ) van degene die de foto's ter beschikking hebben gesteld.  Terima kasih!Alvast bedankt! Mail naar maryben@hotmail.com

Verder verzoek ik iedereen die op "De Regenboogschool" in Assen heeft gezeten tussen 1965 en 1970 om te reageren op mijn oproep om een Schoolreunie te organiseren. Wie willen zich daarvoor inzetten om dat te realiseren in 2011! Het zal geweldig zijn om oud-leerlingen van ''De Regenboog" weer eens terug te zien. Bent u bereid om daaraan mee te werken dan kunt u uw mail sturen naar mij, maryben@hotmail.com Onder vermelding van "De Regenboog", de hoop levend houden! Zeg het voort, zeg het voort! The hope never dies as long as the Rainbow will always stays alive.....whatvever and however! It's a promise of God to us all! Terimah kasih!

Auteursrecht en intellectueel eigendom van Ben Maryanan(C.B.Marijanan)

Dringende mededeling en oproep ! Reageer a.u.b., zonder schroom!

1. Ik verzoek  u de titels van mijn teksten, gedichten en lyrics/songs en met verder uw eigen gegevens naar mij toe   
     mailen.

2. En waar u de betreffende teksten, gedichten en lyrics/songs voor gebruik of voor wilt gebruiken?
     En of met welk doel u mijn teksten, gedichten en lyrics/songs in bezit houdt of wilt blijven houden?

3. Tevens verzoek ik u, indien u mijn teksten, gedichten en lyrics/songs wilt gebruiken om daar toestemming voor
      te vragen door middel van een mail naar mij te sturen.
     Wilt u verder in de mail vermelden indien u een creatieve samenwerking met mij wenst, ter uitwerking van uw
     plannen en bedoelingen met mijn teksten, gedichten, lyrics/songs?
     En andere voorstellen van uw kant met betrekking tot het gebruik van mijn teksten, gedichten en lyrics/songs
     of over een creatieve dan wel zakelijke samenwerking met mij, zijn eveneens welkom.

4. Nogmaals en wellicht overbodig om te vermelden dat het auteursrecht van de teksten, gedichten en lyrics/songs
     volledig berust bij mij als de auteur en mijn intellectueel eigendom blijft.

 5. Als auteur en tekstschrijver ben ik lid van Buma Stemra, de auteursrechterlijke organisatie, gevestigd in Hoofddorp,
      Nederland.
      Dus u kunt ook eventueel gebruik van mijn geschreven werk rechtstreeks melden en opgeven bij Buma Stemra.

  6.Tenslotte heb ik besloten om, ondanks eerdere mededeling hierover, de namen van degenen, artiesten,
      muzikanten, andere kunstenaars, managements, uitgeverijen, zelfstandigen en anderen in Nederland tot
      in het buitenland, niet te publiceren of bekend te maken via deze site.
      Het betreft degenen die geschreven werk, gedichten, teksten, lyrics/songs in het Nederlands en Engels
      in bezit hebben en houden om daar al of niet gebruik van te maken, of dat reeds hebben gedaan.
      Immers ben ik van mening dat het openbaren van de namen en personen waar dit betrekking  op heeft
      tezijnertijd zal plaatsvinden wanneer de tijd daar rijp voor is.
      Of wanneer zij plagiaat of misbruik hebben gemaakt van mijn geschreven werk, teksten, gedichten, lyrics/songs
      dan ligt de verantwoording bij henzelf en eveneens de gevolgen ervan.

  7. Met alle respect, hoop ik dat degenen waar deze oproep, mededelingen en verzoek voor bedoeld zijn het niet
       verkeerd opvatten en fatsoenshalve willen reageren. Niemand van hen zal ik het kwalijk nemen omdat ik
       van mijn kant uitgegaan ben van goed vertrouwen en daar nu deze gevolgen van ondervind.
       Verder heeft het betrekking over ongeveer 20 jaar, dus vanaf  1990. Meerdere malen heb ik mijn geschreven werk 
       ter inzage en ter beoordeling opgestuurd dan wel onzorgvuldig elders achter gelaten, dus het komt  mede ook door
       mijn naïviteit en schuld. Het is daarom onmogelijk om nu iedereen afzonderlijk aan te schrijven.
       Daarom verontschuldig ik mij ook daarvoor, als de auteur naar degenen om achteraf u dan op deze wijze met deze
       oproep mededeling en verzoek te moeten confronteren. Ik mag hopen op begrip en medewerking hiervoor van uw
       kant.
      
       Tevens is de informatie van uitzonderlijk belang om de archivering en bestand van mijn werk, ook
       levenswerk, op orde te krijgen. Indien u hier aan wilt meewerken dan ben ik u daarvoor zeer erkentelijk.
      
       Mocht het zijn dat u het niet eens bent met mij hieromtrent, dan verzoek ik u toch om contact met mij
       op te nemen. Opdat we alsnog tot een gezamenlijke en voor iedereen bevredigende oplossing kunnen komen.  

       Met respect en vriendelijke groet, Ben Maryanan(C.B.Marijanan), de auteur/dichter-performer/tekstschrijver.

       Mail naar: maryben@hotmail.com of info@benmaryanan.nl   

               

Ter overpeinzing.....

Beste mensen, vrienden en vriendinnen,

Met deze persoonlijke boodschap richt ik mij tot u, bezoekers van mijn website en gewaardeerde vrienden/vriendinnen van het gedicht 2012! Een hopelijk magisch jaar in de goede betekenis van het woord voor u en mij met tenslotte verzoening en vrede! Als dichter wil ik u bedanken voor uw interesse in mijn werk en het doet mij goed zoveel mensen kennis te mogen laten maken met mijn gedichten sinds ik eind 2009 met deze site online ging.
 
Liefde, poëzie en muziek overwinnen alles!

Vanaf het begin was het mij duidelijk dat poëzie sowieso nooit hoeft te rekenen op een groot lezerspubliek omdat het vaak wordt beschouwd als wereldvreemd, niet alledaags of zelfs elitair. Dit dateert al van vroegere tijden en het is echt geen cliché te moeten stellen dat met het schrijven van gedichten geen droog brood valt te verdienen. Dus waarom de kostbare tijd daar aan te besteden als er met andere simpeler bezigheden meer geld en eer valt te behalen? Een antwoord op die vraag zal ik gaandeweg beantwoorden in de hoop dat er nog iemand wijzer of gelukkiger wordt
als ik in lyrische bewoordingen uitleg geef aan de drijfveren en de inspiratie die mij ertoe bewegen om gedichten te schrijven. Kortom men moet het zelf doen en ervaren om het te begrijpen, maar niet iedereen zal tot die keuze komen. Dan bestaat er nog zoiets als persoonlijke smaak en voorkeur (valt niet over te twisten) maar waar velen toch een onverbloemde mening en oordeel over vellen. Het zij zo!

Menigeen heeft mij laten weten dat mijn gedichten kritisch, confronterend en soms moeilijk toegankelijk zijn. De mening en of kritiek van de lezer is iets wat ik zeker belangrijk vind omdat ik als dichter uiteindelijk liever begrepen en gewaardeerd wordt dan niet…. Niettemin schrijf ik altijd vanuit mijn eigen inspiratie, beleving en visie ongeacht het onderwerp of thema van het gedicht. En als ik daarmee kritisch, confronterend en moeilijk toegankelijk overkom dan zij het zo, omdat ik in dat opzicht geen concessies doe. Wil ik eerlijk en of geloofwaardig blijven als dichter met de bedoelingen die ik daarbij nastreef dan is dat de consequentie van het schrijven. Integriteit bewaren en erover waken, heet dat mooi gezegd. En als er in deze hectische tijd van het nieuwe millennium waar alles lijkt te draaien om economische en technologische vooruitgang met universele thema’s (zoals vrijheid, politiek en democratie, economisch denken, religie, cultuur en kunst ) maar ook de tegenstelling ervan tot zelfs botsing met traditionele wetten of normen en waarden, de natuur van onze moeder aarde en eeuwenoude samenlevingsvormen is het voor mij als dichter een uitdaging te leven in deze tijd. Dit is iets wat ik met u allen deel tijdgenoten, en dat we getuigen zijn van een rondtollende planeet met soms duizelingwekkende of onnavolgbare ontwikkelingen en opzienbarende gebeurtenissen in deze 21ste eeuw. Indien we er iets van willen leren of begrijpen dan is het nodig om simpel uitleg te geven aan alles oftewel terug te keren als simpele zielen naar de essentie van het bestaan. Mogelijk dat een gedicht nastreeft dat te benaderen of zelfs te bereiken.

De magie van een gedicht en de woorden ervan kunnen soms onbegrijpelijk lijken of ongrijpbaar maar mijn dichterlijke overtuiging zegt toch dat er altijd iets van blijft hangen waardoor men mogelijk het leven dan wel de dingen anders gaat zien. Vanzelf zal dat nooit gaan omdat er een beroep wordt gedaan op de lezer om enigszins na te denken. En laten we eerlijk zijn, wat is daar op tegen. Ook binnen de dagelijkse commnicatie van elke samenleving maken we gebruik van metaforen en cryptische omschrijvingen om het leven te verbloemen of interessanter en mooier te maken. Dat is ook het unieke van gedichten en zo blijft het altijd boeien en levendig of bekoorlijk.   Cogito ergo sum oftewel ik denk dus ik besta, kan dan een van een herstellende waarde en inspiratie zijn om verder te denken en te gaan met de bedoeling om beter en wijzer van te worden. Dan blijkt vaak de waarheid en de essentie eenvoudiger in elkaar te zitten dan dat men placht te denken. Hoewel eenvoud is in deze tijd van de ogenschijnlijk steeds verregaande intelligentie van de mensheid een zeldzaamheid geworden en een kunst op zich. Alsof het een zonde is en door iedereen als minderwaardig wordt beschouwd. Hoe moeilijk is het dan om terug te keren naar de basis en eenvoud van het bestaan en een bijna onmogelijke opgave kan zijn sinds de ingewikkelde, stormachtige en revolutionaire ontwikkelingen binnen de moderne wetenschappen.

Ook binnen de poëzie is het een trend alsof het mode betreft om steeds maar te vernieuwen, uit te dagen, te provoceren en de moeilijkste schrijfstijlen hanteren waardoor behalve de dichter zelf, niemand nog weet waar het gedicht over gaat. Ja, ook ik maak me daar weleens schuldig aan want sommige gedichten zijn surrealistisch waardoor het lijkt alsof het onbegrijpelijk is aangezien het een andere werkelijkheid aangeeft of verre van realistisch is. De lezer moet dan gebruik maken van een eigen verbeeldingskracht om tot begrip te komen van het gedicht. En dat is niet altijd even simpel doch daarmee kan men wel een eigen uitleg geven aan het geschrevene. "Lang leve de vrijheid " van de lezer en daar is niets mis mee mits men wel tot een positieve uitkomst komt of ontdekking van het gedicht en niet verward raakt of totaal een verkeerde weg inslaat.

In dat geval is de lezer is dan allang het spoor bijster en poogt dan quasi geïnteresseerd te begrijpen wat de bedoelingen van de dichter zijn. Of tenminste de indruk te geven dat men het enigszins heeft kunnen volgen. Inderdaad hoogdravendheid is dan een ongeëvenaarde methode om indrukwekkend over te komen. Maar uiteindelijk wordt de dichter alleen begrepen en gewaardeerd als hij tot de essentie weet te komen of het gevoel waar het om gaat in de juiste woorden weet weer te geven binnen de proporties. Hoewel soms zelfs bewuste overdrijvingen functioneel en passend zijn om de strekking
van een gedicht in een bepaalde richting te duwen omdat het bijvoorbeeld erg dramatisch, diep tragisch of juist overgelukkig dient over te komen.
Of om daarmee tegenstellingen extra te benadrukken, lyrisch te zijn of een soort van trance, extase en fantasie te beschrijven en emoties te verscherpen.
Edoch, het bespreekbaar maken en verklaren van alle complexe zaken en dingen op een manier waardoor als het ware bruggen tussen menselijke geesten worden hersteld en gebouwd door het te vereenvoudigen binnen een gedicht is voor mij dan ook een van doelen die ik op mij neem als dichter. In dat geval overheerst een soort van zakelijke stijl van schrijven en zoveel mogelijk logisch of chronologisch van opbouw.

Vanuit mijn intuïtie schrijf ik ook om een idee of thema uit te werken binnen een gedicht, eigenlijk bijna gevoelsmatig maar gecontroleerd door het verstand. En natuurlijk hangt alles af van de juiste inspiratie op de juiste momenten om een optimaal resultaat te bereiken met een gedicht.
Of ik in die pretentie slaag is aan de lezer om dat te bepalen en te beoordelen, zo niet dan is het gedicht mogelijk slechts onderdeel van een proces naar enig begrip, kennis en inzicht. Daar heb ik mij dan ook maar bij neer te leggen en te accepteren.
Vergelijk het met topsport waar de beoefenaar met pieken en dalen te maken heeft of met de vorm van de dag. De boog van de dichter waarmee hij zijn pijlen mee afvuurt kan niet altijd gespannen zijn. Het ene moment is het andere niet, de intentie, de sfeer, het gevoel en de kwaliteit van elk gedicht is anders. En daarom is het ene gedicht per definitie niet beter of slechter dan het andere of minder mooi. Maar elk gedicht vertelt haar eigen verhaal met een eigen bedoeling.
Het wordt net zo goed bepaald door het gevoel van het moment als door de omstandigheden waarin het geschrevene tot stand is gekomen.
Schijnt de zon op zo’n moment, regent het dat het giet, of dondert en bliksemt het…..
Waar bevind ik me op zo'n moment, veilig thuis op de bank, buiten in de Leeuwarder Prinsentuin, de Dam in Amsterdam, in Nijmegen de oudste stad van Nederland aan de Waalkade, in een Fries dorp met een bijna onuitsprekelijke naam, onder de Eiffeltoren, zelfs op het gras van de wereldberoemde Hyde Park of in een Londense Underground of pal naast The Big Ben tot op de Times Square of verpozend in the one and only Central Park dan wel in de prachtige en overweldigende Grand Terminal met een meest prachtige plafondschildering in de de stad der steden, Big Apple New York? Of zoals zo vaak "all alone in the train on my way to somewhere faraway from everybody who knows me", doch altijd gadegeslagen door onbekende passanten in mijn leven die ongetwijfeld ondergetekende verschijning met pen en papier moeten zijn opgevallen.Maar net zo goed langs de dorpsweg van het Drentse Hooghalen of in een onbetekenende stationsrestauratie ergens in the middle of nowhere schrijf ik als de pen daarom vraagt!  En daarna kijk ik toch altijd diep in mezelf om tot ontdekking te komen van mijn gedachten, ideeën en gevoelens of graaf ik verder in mijn binnenste.
Misschien zijn het wel de schatten vanuit mijn onderbewuste en onbewuste die ik naar boven haal.
Men leert dan ongetwijfeld mij als dichter en persoon beter kennen omdat ik mijzelf toch blootleg in mijn denken en inzichten, mijn ziel en mijn gevoelens.
Mede en vooral door in bepaalde gedichten als het gaat om specifieke vraagstukken, problemen, ervaringen,gebeurtenissen en situaties stelling te nemen of duidelijk met eigen standpunten, conclusies en meningen naar voren te treden.
Soms door keihard de dingen uit te spreken en daarmee misstanden, onrecht, onmenselijkheid, onvrijheid, mechanisme van onderdrukking en manipulatie bloot te
leggen probeer ik dichterlijk toch geëngageerd te functioneren. Lees het gedicht: "Corruptie ".
Een gedicht kan dan een belichting zijn wat zich afspeelt op het toneel ( de wereld of de maatschappij ) of tegelijkertijd als een onmisbaar decor dienen om te accentueren datgene waar het om gaat.
Want ook ik maak deel uit van dezelfde maatschappij en wereld, en voel me allesbehalve verheven door het schrijven. Neen, niet altijd op veilige afstand de zaken aanschouwen, verslag van doen zonder een oordeel, slechts ter mededeling via een mooi geschreven gedicht en dan weer verder naar een volgende gedicht….
Neen, een dichter heeft wel degelijk ook een politiek verhaal omdat hij nooit de dagelijkse realiteit van de maatschappij kan ontlopen, tenzij hij vanuit een onbewoond
eiland opereert…. Immers dagelijks gebeuren er dingen op onze planeet en tegenwoordig zelfs ook daarbuiten waar menigeen wakker van ligt.
En dat mij aanzet om in de vorm van poëzie daar iets over te zeggen.
Doch als het gaat om de ultieme boodschap van mij als dichter naar zijn publiek dan is het wel een persoonlijke waarheid of waarheden vanuit mijn eigen ervaringen, inzicht, gevoel, emotie en kennis gestalte of vorm te geven binnen een gedicht.
Misschien is dat wel een onvermijdelijk lot van een dichter die ijvert om in alle
opzichten trouw te blijven aan zijn waarheid. Hoewel tegelijkertijd diezelfde waarheid
van alle kanten in twijfel getrokken of zelfs aangevallen kan worden.
Of minstens wordt bestreden door wie dan ook! Dus mag men mijn werk bekritiseren of tot op het bot analyseren en afkraken, echter het is niet terecht en unfair om daarmee mij ook als persoon en mijn leven door het slijk te halen. Want mijn persoon en leven die ik mag delen met degenen die mij als mens of medemens waarderen verdient het niet om bestraft te worden vanwege de gedichten die ik schrijf! Dichten is een kunst, dat is zeker waar, maar het leven en de mens zelf is de meest bijzondere schepping van onze Allerhoogste die door iedereen dient te worden gerespecteerd. Ongeacht wat de persoon doet, hoe hij of zij heet, wat zijn afkomst is, welke talenten hij of zij wel of niet bezit want zelfs de minsten op de maatschappelijke ladder kunnen wellicht de liefste, de betrouwbaarste, nuttigste of de mooiste mensen zijn die we ooit mogen treffen in ons leven. Dat is mijn levenservaring in de goede en de slechte tijden...en het is een voorrecht om als dichter daarover te mogen verhalen in alle vrijheid en ongedwongenheid.
Maar tegelijkertijd is dat ook de kwetsbaarheid van een dichter of schrijver die publiceert en zijn werk in alle openheid deelt met het publiek. De consequenties van het schrijven zijn eigenlijk met geen pen te beschrijven omdat het altijd als een open einde geldt....en soms zelfs onberekenbaar of niet te overzien. En bij een verkeerde of onjuiste interpretatie, zelfs misbruik, van mijn gedichten ben ik machteloos. Maar dan is het ook niet mijn verantwoording als de dichter, maar van degene zelf.

Uiteraard bestaat de dichterlijke vrijheid maar volgens mij geeft het geen vrijbrief aan de dichter om roekeloos en ongeremd alles maar te mogen neerpennen.
Toch vereist het zeker enige moed om niet te schuwen openhartig te blijven in het schrijven, direct of indirect bepaalde delicate zaken te benoemen, zo nodig aan de kaak te stellen en taboes te doorbreken omdat het ook een voorrecht en een plicht is van een dichter.
En elke boodschap, inzicht, mening of visie binnen een gedicht dient altijd genuanceerd beargumenteerd of verdedigd te worden want anders wordt het een
hutspot van woorden oftewel een hier hap en slik weg poëzie.

Althans indien mogelijk binnen de ruimte die een gedicht geeft en al naar gelang het onderwerp daarom vraagt. Of het mij is gelukt laat ik aan u over om dat te beoordelen.
Echter een gedicht gaat duidelijk ergens over en is niet als een doolhof van mooie woorden die de lezer laat zoeken en dwalen zonder een uitgang of een einde te doen
vinden.
Immers geschreven woorden van een dichter en schrijver verschaffen hem ook invloed en verantwoordelijkheid omdat de lezer als het ware gedwongen is te lezen wat er staat en geacht wordt het te begrijpen of juist op te vatten.
Misschien is dat een utopie of een te hoog gespannen verwachting maar in feite is dat waar het om gaat! En een dichter onderschat zijn lezers nooit.

Daarom ook wellicht dat ik net als veel andere dichters het onderwerp liefde, sinds de oudheid één van de meest geliefde universele thema’s, hanteert binnen mijn poëzie omdat het toegankelijk is en de simpelste zielen raakt tot in het hart, verstand en ziel.
De liefde waarbij iedereen de emotie voelt, ervaart en deelt door tranen en verdriet, lachen en blijheid met verwondering en onbegrip, valsheid en jaloezie, begeerte en
intriges, opoffering en lust, macht en spel, betovering, haat en afkeer,tot zelfs dood en verderf….
De liefde die ons doet geboren worden, leven en ook tenslotte sterven!
Ongrijpbaar, mysterieus en vaak ook onbegrijpelijk doch altijd datgene waar de mens zich altijd aan vasthoudt en de hoop blijvend op koestert.
Maar ook muziek is een voor mij een van de thema’s die mij het meest kan ontroeren als dichter omdat ik het beschouw als een van de geschenken die vanuit hemelse
streken op ons is neergedaald. Want zeg het zelf, zuivere noten klinken werkelijk, ook binnen een gedicht, als engelengezang vanuit den hoge. Beluister de gedichten met muziek van de CD "Poetry of the Future" of "Fascination" op deze site!
Onweerstaanbaar, ongelooflijk prachtig, soms kinderlijk eenvoudig en oprecht! Zelfs dan schieten woorden van de dichter zelfs te kort om daar uiting aan te geven. Dan komt de poëtische vrijheid ook goed van pas om slechts in de stilte van het wit tussen de regels door, ervan te genieten. Trouwens poëzie in combinatie met muziek en zang is bij uitstek een artistieke vorm welke volledig tot zijn recht komt bij een performance. Uit eigen ervaring weet ik dat het bij een juiste uitvoering voor een perfecte en magische sfeer zorgt.

Verder uiteindelijk is mijn mening dat de lezer zelf ook beschikt over een eigen dichterlijke vrijheid als het gaat om het begrijpen, opvatten en waarderen van een gedicht. Met andere woorden, ondanks dat ik als schepper van het gedicht of het verhaal de volle verantwoording daar over draag en ook daarmee invloed kan uitoefenen, is de lezer er zelf verantwoordelijk voor in hoeverre men mee wilt gaan met de dichter en het gedicht of het verhaal. De lezer bepaalt zelf wat men ervan vindt en of men het wel of niet eens is met de woorden en de bedoeling van het gedicht. Tevens is het voor de dichter een feit dat de lezer zijn gedicht totaal anders kan opvatten en uitleggen op een wijze die niet de zijne is, maar waarbij hij machteloos is. De lezer heeft zelfs de macht om het gedicht af te keuren of de bedoeling ervan te verwerpen, dus in dat opzicht heeft een dichter totaal geen vat op de gevolgen van de publicatie van zijn gedicht.
Uiteindelijk vindt de lezer het mooi, interessant, boeiend, uniek of juist niet.
De dichter reikt de lezer zijn hart en ziel in het uiterste geval, neemt de lezer bij de hand om samen een ontdekkingsreis te ondernemen, op avontuur te gaan of nestelt zelfs extreem gesteld in het hoofd van de lezer, zijn compagnon, om de fantasie de vrije loop de laten als betreft het een soort van trance.
Een gedicht wordt als het ware geschreven door de dichter en de lezer samen omdat de wisselwerking en gekoppeld aan het effect ervan tussen beiden bepaald of al dan niet
bestaansrecht, uitstraling en waarde wordt gegeven aan het gedicht. 

Een boek kan niet bestaan zonder de lezers die het willen lezen en dat is voor elke schrijver of dichter een wet van Meden en Perzen. Wie schrijft die blijft en wie leest die bepaalt! Zo wil ik het stellen. Anders gezegd vanuit de oogpunt van deze dichter, de pen verbindt, de zwaard verblindt! Oftewel beter te strijden met de pen dan te lijden door het zwaard…. indien het werkelijk zo is dat de pen machtiger is dan het zwaard. Doch het eindoordeel is altijd aan de lezer! Daarmee is alles gezegd en als dichter relativeer ik hiermee volledig de invloed die ik zou hebben op de lezers met mijn kritische, confronterende en soms ontoegankelijke gedichten. Immers en tenslotte ben ik van mening dat elk mens en individu over een vrije wil beschikt en iedereen de vrijheid heeft om dingen, gedachten, gevoelens en zelfs gedichten wel of niet toe laten tot zijn eigen wezen, denken, leven of domein. Tenminste, zo hoort het volgens mij te zijn, dat we met z’n allen deel mogen uitmaken van deze vrije en beschaafde wereld. Met tevens de wetenschap dat de eeuwigdurende klassieke strijd tussen goed en kwaad altijd onderdeel zal blijven uitmaken van onze mensheid totdat mogelijk de toekomst anders zal beslissen. En zolang die strijd voortduurt zal ik als dichter en kunstenaar mijn aandeel daarin leveren naar mijn beste vermogen en volgens de overtuiging dat het altijd beter is te strijden dan om lijdzaam toe te zien of slechts het onrecht te ondergaan. Tot die tijd zal ik, net als elke dichter en schrijver, die arena keer op keer betreden om alles te beschrijven wat op het slagveld tussen beide machten en krachten afspeelt. Wellicht, soms ook als één van de gladiatoren deel te nemen aan het gevecht van woorden, lyrische uitingen, bezwerende formules en wat dies meer zij om het goede van de mens toch te doen zegevieren op een triomfantelijke wijze. Ja, ook dat kan een gedicht u laten aanschouwen en zelfs daar kan de dichter u doen belanden, indien u het zelf toestaat. Een belangrijke overtuiging wil ik verder kwijt aan u en dat is dat ik als dichter en schrijver nooit zal meedoen aan het doemdenken en dat het toch allemaal te laat is omdat we op een zinkend schip verkeren of dat het lot van de ondergang van de mensheid is bezegeld. Voor mij schijnt achter de wolken altijd de trouwe zon, altijd is er een nieuwe regenboog onderweg en op hoop van zegen betekent dat het altijd anders en beter kan. Elk nieuw gedicht of verhaal is geschreven om te blijven geloven dat God u en mij nooit voorgoed ten onder zal laten gaan. Echter, als vrije wezens en ook zo geschapen maken we altijd onze eigen keuzes en besluiten. De laatste verantwoording ligt geschreven en ongeschreven bij onszelf.
“Datgene wat we zaaien, zullen we ook oogsten”.

Een woord van dank en respect gaat hierbij en vooral uit naar al degenen die mij persoonlijk kennen, hebben gekend of meegemaakt in goede en slechte tijden. Opdat zij niet denken dat ik hen ben vergeten of uit mijn leven en gedachten heb gewist. Bedankt voor alle zorg, moeite en aandacht, genegenheid, bescherming, liefde, warmte, begrip, volharding en geduld, vertrouwen, tijd, opoffering en troost, en oprechtheid plus eerlijkheid jegens mij. Doch mijn allergrootste dank en respect gaat uit naar mijn moeder en vader die helaas sinds jaren geleden mij zijn ontvallen. Ondanks alles hebben zij vanuit hun liefde en zorg mij altijd de aandacht en erkenning willen geven als hun zoon maar net zo goed naar alle andere kinderen. Nog steeds draag ik met trots mijn ouders in mijn hart omdat ik deel uitmaak van hun verleden en geschiedenis die ze mij hebben meegegeven. Hun pijn, verdriet en teleurstelling dat ze niet voorgoed terug konden keren naar hun vaderland zoals hen werd beloofd in het voormalig Nederlands-Indie, heb ik eveneens gevoeld en dat ging en door merg en been. Totdat tenslotte ze in het voor hun vreemde en koude Nederland aan een einde zijn gekomen. Zij treffen geen enkele blaam binnen mijn leven want dankzij hen heb ik altijd het geloof, de inspiratie, het talent, karakter en doorzettingsvermogen gekoesterd en behouden. Moge zij nu voor eeuwig verkeren in het hemelse vaderland! "Biarpun hilang dari mata, seng hilang dari hatiku ". ( "Uit het oog maar nooit uit het hart'' )

Water stroomt naar de zee omgeven door aardse schoonheid en woorden als water
stromen uit een natuurlijk hart,  ziel en verstand....om de pracht ervan te weergeven!
En indien eerlijkheid niet zou bestaan waar eindigt dan onze wereld?

En nu vraag ik u allen om vergeving en verzoening opdat 2012 wij met z’n allen aan een schone lei  mogen beginnen. Zodat wij het verleden met de pijn, het onbegrip, de
onverzoenlijkheid, valse trots, verwaandheid, waanzin, sarcasme, pesterij, spotternij, razernij, het bedrog, misleidingen, ongepastheid, ongemanierdheid, misverstanden en fouten die zijn gemaakt voorgoed achter ons mogen laten zonder weemoed en spijt.

Want laten we eerlijk zijn, ik ben niet perfect en zal het nooit zijn, maar is er één onder ons die dat wel is? Behalve Jezus niemand, maar wie verwondert zich daarover….

De gedichten die ik heb geschreven welke u nu kan lezen op deze site schenk ik u allen als het ware. Het geven bevredigt mij duizend keer meer dan al hetgeen ik, u en zoveel anderen heb aangedaan of misdaan in mijn leven en dient als een pleister op de wond.
Mea Culpa, leest u het maar na, slaat ook op mij en mogelijk op zoveel anderen, maar wat doet het ertoe? De dingen uit het verleden kunnen we nooit meer veranderen dus het heeft weinig zin daarover in zak en as te blijven zitten of in een hoek te kruipen om nooit meer echt te hoeven leven. En niet meer durven te genieten van het leven alsof het al voorbij is gegaan.
Heb ik aan den lijve ondervonden hoe het is om niet serieus te worden genomen en op alle fronten en terreinen uitgesloten van inspraak en medezeggenschap die mij net zo goed aangaan.
Welke mij rechtstreeks treffen of zelfs over mijn eigen leven gaan, is naar mijn mening totaal ondemocratisch, op z'n zachtst uitgedrukt! Is beneden alle peil van eerlijkheid, rechtvaardigheid of zelfs redelijkheid, waardoor ik me helemaal buitenspel wordt gezet. Terwijl de gevolgen in al haar facetten mij in de eerste plaats benadelen maar waar ik me maar bij neer hebt te leggen. Dit heeft me zeer geraakt en inderdaad als men daarmee wilt bereiken dat ik letterlijk dan uit het veld wordt geslagen of zelfs me waardeloos en nutteloos ga voelen, dan feliciteer ik degenen met dat resultaat....Mij zijn jullie dan voorgoed kwijt en van mij zullen nooit meer iets te vrezen hebben of last hebben, want het voelt voor mij alsof alle bruggen tussen ons zijn weggeslagen. De logica gebiedt mij dan te zeggen dat alleen door nieuwe bruggen te bouwen vanuit een nogmaals schone lei de bereikbaarheid tussen de gescheiden zielen en geesten is te herstellen. Oprechte bruggenbouwers gevraagd, langs deze weg! Wie de schoen past, trek hem aan!
En hoe zou u het vinden ongewild een etiket opgeplakt te krijgen en collectief aan een
schandpaal te worden vastgenageld door bekenden in uw eigen stad? "De zwarte schaap".....
In de vorm van en op een wijze door velen als een zondebok te worden aangewezen,
bestempeld en nageroepen te worden door middel van vervorming van een eigen
voornaam. Om gestoord en paranoïde van te raken door een dergelijke samenzwering
van vrienden, bekenden, kennissen en zelfs familieleden. Publieke terechtstelling!
De complottheorie die in de praktijk werd gebracht heb ik dagelijks in een eigen omgeving aan den lijve heb moeten ondervinden en machteloos over mij heen heb moeten laten gaan omdat het zinloos was daar tegen in te gaan. ( Leugens regeerden en de waarheid was zoek geraakt, zelfs bij mij en dan slaat het noodlot ongenadig hard toe…)
In dat geval kreeg ik te horen dat het allemaal mijn eigen schuld was en dat men mij
niet anders kende of niet anders gewend was dan om mij zo te noemen.
Hoe kon ik in mijn eentje daar tegen in verzet komen of mij daar tegen verdedigen?
Onschuld is in zo’n situatie niet meer te bewijzen en als de “paparazzi” van jouw stad
en omgeving tegen jou keert is het een onmogelijke en onhoudbare zaak geworden.
Resttte mij slechts te denken, hoe ver mensen kunnen gaan door pure jaloezie….en in de ban gedaan door gedrochten en zieke geesten, zal ik maar zeggen.
Zelfs door sommigen die zich altijd als vrienden en of lotgenoten hebben voorgedaan,en die ik sinds mijn jonge jaren heb gekend en volledig vertrouwd
heb. Een grote fout en vergissing dus achteraf! Maar het leed was al geschied en de
schade aangebracht.
Hoe harteloos en ongenadig mensen kunnen zijn naar hun medemens
was toen voor mij pas echt duidelijk geworden en dat heeft mijn vertrouwen en geloof in
die mensen sindsdien naar een nulpunt gebracht.....
 
Men beseft het niet of heeft het niet willen beseffen en op het waarom zullen degenen beter
zelf kunnen antwoorden.
Machteloos bleef ik alleen achter en nog steeds hoewel de tijd de wonden heeft geheeld maar het verleden heeft zijn sporen en littekens definitief achter gelaten!
Dat is op zich voor mij al een een echte Godswonder!


Standbeeld ter nagedachtenis aan het Verzet in Friesland tijdens 2de Wereldoorlog tegen het
fascisme en haar overheersing c.q. onderdrukking!

 
Over diepe dalen moet men gaan, onmogelijke bergen zien te beklimmen, in duistere perioden
zien het licht terug te vinden en talloze malen te denken, waar is hier de nooduitgang?
Dan zal men begrijpen wat de waarde van geloof, hoop en liefde is, omdat dan het enige is wat
telt om niet voorgoed alles op te geven en ten onder te gaan. Immers een mens is slechts van
vlees en bloed plus botten, maar als alles wankel wordt en kraakt tot in het binnenste dan is
het in feite gedaan. De geestkracht is dan onze laatste en enige redmiddel en het anker dat ons
niet defintief laat zinken naar een diepte van het einde.
Want fouten, zelfs domme en vergissingen of totaal foute keuzes en denkwijzes kan iedereen
maken. Niets is menselijker dan fouten en vergissingen maken of in het ergste geval blunders
om welk reden dan ook die fataal kunnen zijn voor ons verdere leven.
Doch het erkennen en alle moeite doen om het te corrigeren, herstellen of het weer recht te krijgen
of een nieuwe en andere weg op te gaan is niet iets waar ik op puur eigen kracht en visie
daartoe in staat was. In die situatie heb ik me zonder ophouden op geloof, hoop en liefde gebaseerd.

Echter gedane zaken nemen geen keer en toch moet men leren van fouten en ik heb ervan geleerd.
Desalniettemin en temeer ben ik de enkelingen nog steeds dankbaar en zal ik hen nooit vergeten die heldhaftig zich ook vastgeklampt hebben aan het geloof, hoop en liefde en mij daarom nooit
hebben laten vallen. Bedankt lieve mensen en dat ze bestaan was mijn zegen en geluk!
Jullie zijn als het ware mijn engelen op mijn levenspad....
Ondanks dat het niet gemakkelijk was hebben zij zich jegens mij tegen de verdrukking
en de stroom in, altijd begripvol en genadig getoond.
Zij zijn voor mij dan ook de uitzonderingen, de helden, de ware vrienden en geliefden,
de echte kameraden en medestrijders of strijdsters en zogezegd mijn engelen.
Hen zal ik altijd herkennen, wherever and however ,want zij hebben mij de erkenning
als een gelijke en naaste nooit onthouden. En bleven ondanks alles in mij geloven dat ik hoe dan ook
nooit kwade bedoelingen heb omdat het mijn overtuiging is gebleven welke door mijn ouders met de paplepel is meegegeven. God zij met ons, waren altijd hun woorden !
Ook al zijn er sommigen, net als mijn ouders, die meer meer onder ons zijn.Nooit zal ik hen vergeten en altijd zal ik trots en dankbaar zijn hen te hebben mogen leren kennen of zelfs mijn leven mee hebben mogen delen.
Diegenen die als het moet bereid zijn zich op te offeren, niet laf te zijn om opstaan tegen het kwaad, bedrog en de manipulatie dan wel ware medemenselijkheid tonen, opkomen voor de waarheid en gerechtigheid of strijden tegen onrecht en onderdrukking. Godzijdank! Niet iedereen is corrupt, vals, oneerlijk, gemeen en onbetrouwbaar tot en met……Echter de vele goeden worden de dupe van de valsspelers, die ondanks dat ze in de minderheid zijn de meerderheid bepalen en in hun greep houden van hun spel, om de macht die ten koste van alles en anderen behouden dient te worden. En het zwijgen daarover houdt hen stevig in het zadel! Wanneer de angst regeert bij de machteloze hebben oneerlijke machthebbers hun zin gekregen.

Zij hebben me gesterkt, op de been gehouden tijdens de diepste dalen van het bestaan
en mij Godzijdank, sterker en wijzer gemaakt. En om daar nu nog pathetisch over te doen zet dus weinig zoden aan de dijk, want zelfs die tijd is voorgoed vorbijgegleden!
Anders was ik nooit zover gekomen en heb ik nooit die inspiratie, de overlevingsdrang
en de ambitie gekend om fier en als herboren terug te komen. Lees het gedicht ''Fenix''!
Om nu de toekomst echt en welgemeend te begroeten, te omhelzen of te omarmen en
zelfs met u te delen via deze site.

Daarom en op de voorhand vraag ik ook u allen vergevingsgezind en mild te willen
zijn indien mijn woorden en gedichten ergernis of boosheid oproepen, kwetsend of
beledigend overkomen, verwarring of onduidelijkheid veroorzaken, schuldgevoel of
schuldcomplex bezorgen, enige vorm van angst of mogelijk zelfs paranoïde gedachten
hebben doen opkomen, onvrede bewerkstelligen, pijnlijk zijn, frustraties geven of op
welke wijze bij u een negatief, onbevredigend of onplezierig gevoel achterlaten.
Met de hand op mijn hart verklaar ik bij deze dat het nooit mijn bedoeling is om u als
lezer in één van die ongelukkige hoedanigheden, situaties of omstandigheden te willen
zien of aan te treffen na het lezen van mijn werk.
In dat geval raad ik u ten zeerste af, ooit nog enig werk of gedicht van mij te lezen voor
uw eigen bestwil en gezondheid! Of nog beter, vergeet mij en ban mij voorgoed uit uw
gedachten. Uw goed recht!
Niettemin, vergeef het mij, geachte lezer en lezeres, indien ik maar één enkel haar van
u heb gekrenkt ( mocht die gedachte bij u opdoemen, bij wijze van spreken ) door de
woorden die ik heb geuit in mijn gedichten en of verhalen.
Want liever wens ik, de dichter, u als mijn lezer zacht met de veer van mijn pen te
willen strijken over het hart om u te helen van alle verdriet, verwarring, pijn, woede,
haat, jaloezie, spijt, ongeduld, onzekerheid, angst, wanhoop, onbegrip of welke vorm
van negatief denken en gevoel dan ook en zelfs van alle zorgen van alledag.
Of u zelfs zo te ontroeren met mijn woorden om alle onplezierige indrukken, negatieve
gedachten, ongelukkig tot misselijk makende dromen en nachtmerries weg te nemen.
Inderdaad dat alles als sneeuw voor de zon letterlijk zal verdwijnen dan wel voor
eeuwig naar het land van de vergetelheid te sturen.
Helaas, dat ligt niet altijd in mijn handen en noch in mijn vermogen!
Maar niets is onmogelijk is een gedachte en overtuiging die ik met u wilt delen als mijn
woorden, gedichten of verhalen toch als een troost, heelmeester of verzachting voor u
kunnen dienen in welk opzicht dan ook. Dan ben ik getroost en vereerd u als mijn lezer
te mogen begroeten of te omarmen als mijn geestverwant.
Vrienden van het gedicht bent u dan zogezegd voor mij en de brug die ons met elkaar
verbindt….de overkant die ik als dichter bereik en nu dichter sta bij u als de blijde lezer.
Althans, dat is iets wat ik vanuit de grond van mijn hart hoop en ondanks alle trieste,
ongelukkige omstandigheden en ervaringen omtrent mijn levensgeschiedenis.
Dat u als lezer blij wordt van mijn gedichten omdat het alles verteld over mijn
drijfveren, motivaties, idealen, dromen, inzichten en tenslotte overlevingsdrang.
Daarmee gezegd dat een mens tot veel in staat is wanneer men nooit opgeeft, altijd strijdlustig blijf in het gevecht tegen het kwaad en de mindere kanten van de mensheid.
In een samenleving waarin mensen elkaar beconcurreren, elkaar keihard bestrijden en
opzij zetten, elkaar zelfs het licht en het geluk kunnen misgunnen of zelfs nog erger.
In een grote mensenwereld waar sommigen meer willen zijn dan anderen, belangrijker
geacht worden dan wie dan ook, ten koste van alles boven iedereen willen staan en
zelfs over lijken gaan…
 Of net zo zwak van geest en niet meer of minder dan wie dan ook. En ook ik loop bij tijd en wijle in de val van de duivel of van het kwaad, omdat ook mijn zwakke momenten dagelijks voorkomen.
Niettemin, ik strijd ook dagelijks om mij daartegen te verzetten zelfs al is het soms een
onmogelijkheid om te winnen en of om het kwaad in onszelf te overwinnen.
Toch geloof ik dat het geweten ons door God is gegeven om ons daarvan bewust te zijn
en te blijven. Dus we kunnen en mogen nooit zeggen of verklaren dat we onwetend zijn
als we ons schuldig maken aan oneerlijkheid, onmenselijkheden en onrecht.
Criminelen zijn nooit schuldig omdat ze de wet niet kennen, maar domweg schuldig omdat ze
de wet niet hebben willen kennen en respecteren.
Domheid en onwetendheid is een schuld en tekortkoming die te wijten is aan de mens
zelf die niet de moeite heeft willen doen om te leren en om te weten.
Tenzij men geestelijk beperkt is vanaf de geboorte en erfelijk bepaald, maar dan heeft
men recht op speciale opvang, bescherming en begeleiding.
Respect naar elkaar als medemensen en voor het leven, plus eerbied voor de natuur
en God zijn volgens mij de voorwaarden om een betere wereld te krijgen.
Zelfs respect voor elke persoon met een eigen unieke persoonlijkheid betekent ook de
naam en identiteit van de degene respecteren! Hoe verpest en verziekt is mijn leven
geweest omdat men mij dat heeft willen onthouden heb ik al hierboven beschreven.
 
Toch geloof ik dat ieder mens kan veranderen als men het zelf echt wil en daarvoor wilt
kiezen. Het gaat nooit vanzelf maar onmogelijk is het niet wanneer men tot die besluit
komt om een ander en beter mens te worden. Vernieuwing is altijd mogelijk wanneer
men blijvend voor het goede wenst te kiezen.
Geloof het of niet, maar met hulp en steun van God is het mogelijk. Een leven dat als een vloek lijkt te zijn geworden op een gegeven ogenblik heeft eigenlijk ter overleving een eindeloos gebed nodig!

En dat heeft mij dag in dag uit altijd gesterkt en gemaakt tot wie ik ben of mij zover heeft gebracht om nooit op te geven de hoop op verandering, verbetering, verlichting of een betere toekomst. Bovenal met nogmaals de dankbare herinnering en gedachte aan mijn ouders en hun geschiedenis die als een schaduw mij heeft gevolgd om ooit de ban te breken met het lot en het ongeluk.
Dat is de ervaring uit mijn eigen leven en via deze site hoop ik u aan te spreken en te bereiken!
Moge de hemel ons allen daarin genadig zijn! Nu anno 2012 ben ik God dankbaar dat hij mij sinds 2000 voorgoed weggehaald heeft uit die benauwde, vijandige en verstikkende leefomgeving welke ooit ook mijn geliefde stad was. 
En ach, ik voel me getroost want tenslotte is de vrijheid is het hoogste goed die ons is geschonken door de Schepper en niemand heeft het recht ons dat ooit te ontnemen.
Immers zonder vrijheid en of zonder respect is een juist functioneren en creativiteit binnen elke samenleving onmogelijk, is mijn overtuiging als vrije dichter.! 

Moge deze website en de eeuwige woorden van mijn gedichten daar hun bijdrage aan leveren indien de hemel mij goedgezind blijft!
En och, men beseft niet wat men aanricht en ziet niet wat een littekens men achterlaat bij
degene, de slachtoffer en in zijn/haar leven. Een levenslange of onuitwisbare kras
wordt achtergelaten in de persoonlijkheid of identiteit van een mens. In mijn geval zijn de littekens zelfs lichamelijk zichtbaar...en dus nooit meer te ontkennen!
Karktermoord is een uiterste consequentie wanneer mensen elkaar in alle vrijheid met respect het recht ontnemen om te worden en te zijn wie de de persoon is.

"Ik ben wie ik ben", is nooit een illusie en is een realiteit waar ieder mens recht op heeft! 
Hierover verhaal ik omdat ik wil dat mensen die anderen dat aandoen moeten weten en beseffen
dat ze zich schuldig maken aan het verpesten, verstoren en zelfs beschadigen van
iemands leven en persoonlijkheid. Hoe beter kan het geïllustreerd worden aan de
hand van het voorbeeld uit mijn eigen leven? En jegens alle lotgenoten die zelf zoiets hebben ervaren in hun leven wil ik hierbij zeggen, dat men in een eigen onschuld moet blijven geloven en vechten of strijden tegen dit onrecht of dit soort kwalijke praktijken. Dan is er altijd hoop, want een nooit opgegeven strijd tegen het kwaad en onrecht is nooit eeen verloren strijd! De engelen zullen u hierin bijstaan en beschermen, is mijn overtuiging gezien mijn eigen ervaringen.

Het zij zo en Godzijdank heb ik die tijd van onmacht en berusting in het lot wat mij niet goed gezind is achter mij gelaten. Het lot kunnen we warempel wel doen keren wanneer we daartoe bereid zijn om op te komen en te vechten voor een beter leven.
En ons leven niet laten afhangen of bepalen door anderen, want doen we dat wel dan zijn we in feite
ook medeschuldig aan onze eigen onvrije situatie. Mens durf te leven en durf de dingen te doen
waar je in gelooft vanuit jouw goede bedoelingen met anderen en jezelf.
Ontdek jouw eigen mogelijkheden, talenten en creëer jouw eigen kansen! Dan zal je nooit daarmee
anderen benadelen of in de weg staan omdat je jouw eigen levensweg bewandelt.
Naar mijn overtuiging en vanuit mijn ervaring heb je dan jouw ware lot gevonden en kan het nooit
slecht of verkeerd zijn. Uiteindelijk is dat mogelijk en ga je groeien in alle opzichten en in zelfvertrouwen tot in het zelfbeeld dat je hebt.
Daarom kan ik nu tijd en moeite kan ik beter besteden aan al degenen die wel beter willen weten en de toekomst anders beschouwen dan het verleden. Simpel gezegd dat ik als ervaringsdeskundige ook anderen kan en mag helpen om tegenslagen en ongeluk te overwinnen.
 
Vanuit ook de culturele en sociale gehechtheid met mijn oude en toch vertrouwde omgeving was het een riskante onderneming op zich en een grote stap die ik moest maken. Een grote stap voorwaarts maar tegelijkertijd ook tien stappen terug omdat ik opeens er helemaal alleen voorstond.
En nu mag ik al degenen langs deze weg uiterst dankbaar zijn dat ze mij in die periode het vertrouwen en respect hebben terug gegeven die ik zolang heb moeten missen. Mijn eeuwige vrienden noem ik ze tijdens dit tijdelijke hier en nu...
En de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat de hemel mij behoedt heeft
voor de uiteindelijke ondergang en op tijd omdat dankzij de mij gegeven
doorzettingsvermogen c.q. onverzettelijkheid en tandenknarsend kwam ik weer boven
drijven. Ik worstel en kom boven, cogito ergo sum, je maintaindrai, carpe diem en nog
steeds ben ik er, springlevend en al!

Nu is het inmiddels 2012 en aangezien vanaf mijn kinderjaren het schrijven mijn leven
en lust was heeft het mij ook altijd in moeilijke tijden op de been gehouden. Een passie, naast muziek uiteraard, die onuitwisbaar deel heeft uitgemaakt van mijn leven die ik met u wilt delen. Het is ongetwijfeld mijn geluk, zegen en troost geweest dat het altijd als een uitlaatklep
kon dienen, omdat het papier zo geduldig is en blijft. En ik daarop alles kwijt kon, zelfs al het
overtollige en de ondragelijke ballast die ik dagelijks mee moest torsen.
De geheimen en de verwachtingen c.q. eisen die naar mijzelf toe stelde en soms als
een kolkende massa van binnen tekeer gingen en mij bezwaarden in mijn dagelijks
functioneren. Of omdat er niemand was die mij daarin wilde helpen of kon begrijpen.
Iedereen heeft het in deze tijd te druk met een eigen leven en zichzelf….
De pen was mijn beste vriend en betrouwbaarder dan wie dan ook! Wie schrijft is niet langer alleen!
Niets kon daar aan tippen en het heeft mijn hoofd boven water gehouden ondanks
dat de vloedstromen van problemen, onzekerheden, twijfels, angsten, frustraties,
wanhoop, wirwar van conflicten en misverstanden zich opstapelden met de dag.
Het schrijven heeft mij rust, orde en regelmaat gegeven maar vooral ook mij het
zelfvertrouwen weer doen hervinden, want dat laatste was vrijwel verdwenen.
Slechts het geloof was nog als een laatste lichtbaken in de verte dat mij overeind heeft
gehouden in die tijd van afzondering en knokken tot je erbij neervalt…..
Dat gaf mij voldoende licht om de woorden van de gedichten te kunnen schrijven
zodat ik mijn verhaal en geschiedenis levend kon houden en de pijn plus onbegrip
een plek kon geven. Zo kwam ik de teleurstellingen te boven die mij mijn hele leven al
geteisterd hebben. Nee, niet om zielig of dramatisch over te doen, maar om anderen te vertellen
dat niets onmogelijk is, wat er ook is gebeurd in het leven.
Dat een mens nooit hoeft op te geven noch blijvend te twijfelen aan een eigen kracht
en overtuiging om te overleven.
Uiteraard is een beetje geluk ook nodig, maar als het moet kan zelfs dat worden
afgedwongen.
Mijn ervaringen en inzichten deel ik daarom met u allen via deze site omdat het niet
voor niets is geweest wat ik allemaal heb moeten mee- en doormaken.
En omdat alle trauma’s, onbegrip, chaos, twijfels, ongeloof, verwarring, problemen,
conflicten, stress, littekens en bij wijze van spreken heksenketels en toverformules
annex betoveringen of vervloekingen die ik heb weten te doorstaan niet zonder reden
zijn geweest.
Als bewijs dat anderen daar ook baat bij kunnen hebben wanneer ook hun leven spaak
is gelopen of door anderen, eigen onmacht dan wel door een ongelukkige samenloop van omstandigheden waar zij geen invloed op hebben en machteloos staan.
Want het kan iedereen overkomen en ik ben wat dat betreft geen uitzondering of een
geval apart.
In sommige landen worden nog steeds dagelijks mensen alle vrijheid ontnomen en het
recht op een menswaardig leven.
Overal kan onrecht, onderdrukking en ongelijkheid bestaan als wij mensen daar niets
tegen doen. Of als wij te bang zijn om daar iets tegen te doen of iets over te zeggen.
In veel landen komen nog steeds onmenselijke toestanden voor en zelfs in Nederland
zijn er genoeg mensen die elke dag ongelukkig zijn omdat ze alleen worden gelaten,
onderdrukt , gemanipuleerd , bedrogen of niet begrepen worden, verdriet en pijn
worden aangedaan, in angst moeten leven en psychisch of lichamelijk mishandeld.
Wat te denken van anderen die dagelijks uitgesloten worden door de maatschappij of
geen kans krijgen op goed onderwijs en op werk.
De corruptie en machtsmisbruik tiert welig in bepaalde landen en de meeste mensen
zwijgen daarover in alle talen uit puur eigen belang of omdat men het niet durft uit te spreken uit angst voor represailles.
Het lijkt tegenwoordig alleen nog maar te gaan om macht en geld en menigeen doen er
alles voor, zelfs ten koste van anderen, om dat te verwerven.
De maatschappij wordt alleen maar harder, ongevoeliger en onmenselijker maar wie
daar iets over zegt wordt niet meer gehoord.
De geest van deze tijd, de veramerikanisering en met de teloorgang van normen en
waarden, liever gezegd het gemis ervan, ontmenselijken ons steeds meer met de dag.
Het materialisme met alle moderne snufjes en technieken is het enige nog waar
de jeugd van tegenwoordig voor warm loopt. Mobiele technologieën, industriële
kennis en vooruitgang, de ruimtevaart ,moderne architectuur en de economische
ontwikkeling zijn bijvoorbeeld niet meer bij te houden voor simpele zielen onder ons.
En keihard wordt daar geen rekening meer mee gehouden of wordt daar de snelheid
van vooruitgang en ontwikkeling niet op aangepast.
Hoe lang dat allemaal nog zo doorgaat en ongestraft weet niemand omdat het is
ingecalculeerd en als compleet normaal wordt geaccepteerd.
Vooruitgang en ontwikkeling worden alleen maar gestimuleerd en toegejuicht
ongeacht de prijs die ervoor wordt betaald en wat de offers ook zijn die gebracht
worden.
De misstanden zoals armoede in bepaalde landen, dan wel de kloof tussen rijk en arm,
en het onrecht worden daar niet minder van.
Over de natuurrampen die de laatste jaren de aarde en de wereldbevolking treffen is
genoeg over geschreven en gezegd. En het houdt maar niet op…..
De individuele mens en de totale mensheid is verantwoordelijk voor het behoud en
zorg van onze gegeven planeet aarde. Generaties lang hebben de mensen daarover
gewaakt maar het ook geëxploiteerd en uitgebuit of zelfs leeggeroofd en uitgemolken.
De hebzucht en machtsmisbruik van de mens die de economische crisis of de
kredietcrisis in deze tijd veroorzaakt is een waarschuwing en teken aan de wand.
Of een teken des tijd dat het 12 uur is en dat de mens tot besef en inkeer dient te
komen omdat het anders weleens voorgoed te laat kan zijn.
Al het onrecht, ongelijkheid, oneerlijkheid, de ontkenning van de verdrukte, de arme,
de mindere en machteloze kan niet oneindig doorgaan.
Wonderwel komen nu de wereldreligies in zichtbaar en gevaarlijk in botsing met elkaar
terwijl men eeuwenlang juist van die kant de oplossing en de remedie van verwacht
heeft. Dat zegt volgens mij genoeg over de stand van zaken waarin wij verkeren.
Het is als samenleving en als individu onze verantwoording om dat te willen signaleren,
zien, erkennen en dat te voorkomen. Maar bovenal om daar iets aan te doen zodat het
niet gebeurd of stop gezet wordt. En naar al degenen die zich daar schuldig aan maken
verklaar ik hierbij deze oproep: Stop er per direct mee!
Niemand is een heilige bij het leven en ik zeker ook niet maar we kunnen wel beter
worden als mens….of als medemens.

Ten aanzien van al degenen, zelfs uitgeverijen, managementsbureaus, platenmaatschappijen, artiesten, muzikanten, kunstenaars, organisaties en instellingen, bureaucraten en of intellectuelen, vrienden, kennissen en familie die inzage in mijn werk hebben gekregen of gelezen hebben de volgende opmerking nog van mijn kant. Ik heb er nooit een geheim van gemaakt van mijn schrijven en aspiraties. Helaas moet ik nu achteraf stellen dat velen onder hen mij nooit de erkenning hebben willen geven als schrijver en dichter, noch als kunstenaar, vanwege redenen die tot nu toe mij duister en onbegrijpelijk zijn gebleven. Wel willen ze mijn werk in bezit houden om daar al of niet gebruik van te maken. Ook dat is mijn eigen schuld geweest of domheid en zeker naïeviteit om van goed vertrouwen uit te gaan en mijn geschreven werk her en der te versturen ter beoordeling om samen te werken of om mijn werk beschikbaar te stellen aan anderen zodat men dat kon publiceren of te gelde kon maken. Helemaal in de gevallen dat ik ongevraagd mijn werk stuurde naar degenen waarvan ik dacht dat men te goeder trouw zal handelen, reageren en mijn werk zal respecteren. Maar dat is allemaal achteraf vergeefse moeite geweest omdat men niets meer van zich liet horen. Inderdaad, eigen schuld dus berouw komt altijd te laat! Het is wel mijn creatieve arbeid die ik dus achteraf voor niets heb weggeven. Dus moge degenen ooit tot inkeer komen voor hun eigen bestwil en opdat we ooit zullen verzoenen! Want niets is beter en van meer waarde dan een rechtvaardige vrede tussen ons. Lees hierover verder in het artikel op dze site over Auteursrecht en Intellectueel eigendom van Ben Maryanan(C.B.Marijanan).

Als laatste stel ik vast dat het voor mij als dichter een overwinning is om zo openlijk
over mijzelf te spreken tot u. In de hoop dat u mij nu gaat begrijpen waarom ik
gedichten schrijf. En dat het niet alleen om en over mij gaat maar net zo goed over
iedereen en anderen want we leven allemaal op dezelfde planeet aarde.
We hebben met elkaar te maken en dragen daar ook verantwoording over.
Dus door elkaar te helpen, helpen we ook onszelf! Om onszelf beter te voelen en om 
de gemeenschappelijke toekomst te verbeteren en een mooier gezicht te geven.
Waar iedereen blij van wordt om elkaar het geluk te gunnen!
Mijn levenswerk deel ik met u via deze website omdat ik het beschouw als mijn roeping en
plicht om als dichter en kunstenaar van betekenis te zijn voor anderen, maar andersom
leer ik ook van mijn lezers en publiek. De interesse, begrip en genegenheid die ze
tonen voor mijn werk is voor mij van onschatbare waarde.

Last but not least gaat mijn grote en oprechte dank, waardering en respect uit naar mijn liefste en beste vriendin , Mary en haar lieve familie en vrienden ! Mary met haar familie en vrienden hebben mij in de afgelopen drie jaar in alle opzichten gesteund maar ook de liefde, het geloof, overtuiging, vertrouwen, begrip en respect terug gegeven die ik zolang heb moeten ontberen. God bless you, dear Mary and your family and friends!
Daarvoor kom ik eigenlijk woorden te kort om jullie allemaal bedanken en moge God met ons allen zijn! Terima kasih, kekasih2ku!

Uiteindelijk gaat ook mijn speciale dank en waardering uit naar degenen die deze website mogelijk hebben gemaakt en ik prijs hen voor het vertrouwen, het geduld, de professionele steun, de adviezen en deskundigheid en mij bij met het opzetten en onderhouden ervan volop hebben gestimuleerd, bijgestaan en geholpen. Ben jullie zeker niet vergeten, dus wil ik jullie hierbij noemen. Siena, Berber en Joris hartstikke bedankt! Merci beaucoup!

En ik eindig met een glimlach naar u allen omdat de tijden zijn gekeerd....voor ons allemaal!

Via het gastenboek bent u vrij te reageren, mits op een nette manier.

In alle nederigheid en tot uw dienst, met respect!
De dichter, Benjamin Maryanan

Progressieve Rockband in oprichting! Wie durft en doet mee?

Verder kunnen ervaren muzikanten met een professionele instelling zich altijd aanmelden indien ze geinteresseerd zijn om binnen onze eigen producties en optredens samen te werken. Ook andere artiesten en bestaande Rockbands kunnen reageren en of met voorstellen mogen komen om met mij aan gezamelijke projecten te werken.En zodra er meer nieuws te melden is hierover zal ik via deze site van mij laten horen.

Bel voor meer informatie naar 0646015950.

Mail naar: maryben@hotmail.com of info@benmaryanan.nl