Over mijn persoon

Om te beginnen zal ik een tip van de sluier oplichten. Wie ben ik?

Geboren in Nederland ergens in de vorige eeuw….Benjamin Maryanan.
Mijn lieve ouders werden uit het voormalig Nederlands-Indië in de beginjaren 50 naar Nederland overgebracht vanwege de roerige neo-koloniale omstandigheden.
Opgegroeid in onder andere het beruchte kamp Westerbork dat ironisch genoeg bekend stond bij ons als Kamp Schattenberg. Als een rode draad loopt het lot van de geschiedenis door mijn leven en mijn werk. Realiteit en fictie lopen als het ware door en over elkaar heen en ik klamp me daaraan vast of doe verwoede pogingen mij daarvan los te maken. In mijn gedichten droom ik naar verre oorden tot in het universum om mijn gekoesterde idealen vorm en inhoud te geven. Of ik word het volgende moment weer hard met de dagelijkse werkelijkheid geconfronteerd die ongetwijfeld haar sporen en littekens achterlaat. Een gedicht kan als een droom of zelfs als een vlucht zijn om zoiets als een staat van vrede, berusting maar ook om ontroering te vinden. Te midden van de commotie, onrust, onzekerheid, twijfels en onbegrip ten aanzien van het verleden, het nu en de onvermijdelijke toekomst. In de persoon van de dichter maak ik, net als iedereen daar deel van uit, en ben ik ook net als een ieder afhankelijk van de steeds veranderende omstandigheden van de tijdgeest. Inderdaad, want de tijd verandert en schrijdt steeds voort, zonder genade en zonder aanzien des persoon. Wat gisteren overeind stond als een waarheid kan vandaag of morgen totaal anders zijn! Dat is de les van de geschiedenis en wij als het mensenras bepalen tenslotte ons lot in de toekomst! Mijn overtuiging is daarom dat wij in staat zijn om morgen een ander gezicht te geven en om dus idealen te koesteren wat het verleden ons ook heeft gebracht of opgeleverd. Als dichter is dat mijn drijfveer om te geloven dat we onze eigen toekomst kunnen schrijven. Illusie of niet, het is mijn berg aan schatten, die ik u wil overdragen in de vorm van woorden die slechts woorden zijn, maar alles zeggen die ik wil zeggen. En tussen de regels door hebben we allemaal onze eigen mening over de dingen, Godzijdank, want dat is een ieder zijn goed recht! De vrijheid om vrij te mogen zijn is het hoogste goed van de mens en waar generaties voor gestreden en voor geleden hebben. En nog steeds geldt dat, ook voor de volgende generaties! Mijn dichterlijke vrijheid is mij gegeven om mijn aandeel daarin te mogen leveren en daarin voel ik me zeker bevoorrecht! Daarmee reis ik als het ware naar alle uithoeken van mijn menselijk bestaan binnen het universum dat geen tijd en grenzen kent, en slechts begrensd wordt door mijn eigen innerlijke spiegel. Ooit in diggelen geslagen of verborgen achter de schone schijn, maar nooit voorgoed verdwenen. Of zelfs ontkend en terzijde geschoven als niet relevant omdat de tijd daar niet rijp voor was. Nu, geopenbaard binnen een scala van gedichten waar u allen getuige van mag zijn! Tenslotte rest mij enkel nog te vermelden dat ik trots ben op dit moment en dat met u wilt delen, in de hoop dat het u vrede, wijsheid en geluk mag meegeven. Hoe dichtbij of ver ik ga, mijn verstand, hart en ziel is mijn enige gezelschap.

Reis me met mee maar kom vooral weer veilig thuis! Hebt u interesse in mijn werk, neem dan gerust contact met mij op.