Jobulani

De bal uit miljarden! Uitverkoren om op 11 juli 2010 de wereldkampioen voetbal in
Johannesburg, Zuid-Afrika, te kronen of voorgoed tot eeuwige verliezer te bombarderen.
Jobulani, magisch is haar naam en bovennatuurlijk, alsof rechtsreeks uit de hemelse
streken naar de aarde gevallen. Om de mensheid met al haar dagelijkse zorgen, problemen,
complexen, eigenaardigheden, onderlinge verschillen of tegenstellingen tot zelfs frustraties
even te komen verlichten en daarvan te ontlasten.
Dichtgeslibt is de wereld van de vele miljarden zielen in hart en ziel en geteisterd door
oorlogen, misverstanden, onbegrip, haat, nijd en vijandschap. En om nog maar te zwijgen
van de teloorgang van moeder aarde, het geliefde planeet, die bedreigd wordt met een
uiteindelijke ondergang. Simpelweg omdat de intelligente mens niet is staat is om haar te
redden van een definitief ecologisch afbraakproces welke is veroorzaakt door een ontembare
ijver en zucht naar kennis, macht en rijkdom maar ook door haar eigen onblusbare hebzucht,
bezitsdrang en nieuwsgierigheid.
Welaan is het goed en een ongelofelijke voor dezelfde mensheid dat er toch brood en
spelen zijn, en om de vier jaar het wonderbaarlijke spel om de Jobulani…en de knikkers!
De hele wereld kijkt dan vol spanning toe op zondag 11 juli 2010 naar de twee laatste
giganten, Nederland en Spanje, die elkaar in de finale gaan bestrijden op het scherp van de
snede. En volgens anderen wellicht op leven en dood zoals in de tijd van de oude Grieken en
Romeinen.
Voetbal om de Jobulani Wereldbeker is oorlog en religie tegelijk anno 2010.
De hysterie of zogezegd de waanzin om het ronde ding, soccer genaamd in het engels, neemt
met de dag alleen maar toe. Alsof alles en iedereen erdoor wordt geregeerd en niet door
regeringen, koningen, keizers, pausen, generaals of leiders.
Voetballers zijn de popsterren, de afgoden en de helden van deze tijd en daar is geen
discussie meer over mogelijk. Tegenstanders of zelfs haters van de Jobulani worden
als het even kan levend begraven en of totaal genegeerd…dat is een keiharde slotsom!
De mensheid is begeesterd en overmeesterd door de magie van Jobulani die dan ook met
hoofdletters dient worden geschreven net als God.
En binnen een tijdbestek van 90 of anders 120 minuten, als niet strafschoppen daarna de
beslissing moeten brengen, wordt definitief onomkeerbaar historie gemaakt en geschreven.
De gouden World Cup gaat dan naar de beste en gelukkigste voetballers van onze planeet
aarde. En hun namen, gezichten, ja tot zelfs benen worden vereeuwigd door de media!
Voorgoed wereldberoemd zijn dan de voetbalhelden die gestreden en gewonnen hebben
maar vooral wacht hun bij thuiskomst een overweldigende onbeschrijflijke huldiging die zijn
weerga niet kent.
Een hysterisch waanzinnig uitgelaten massa zal hen begroeten en eren als ware
godenzonen die het vaderland wereldwijd hebben gediend zoals het alleen maar mogelijk
is met het winnen van de meest begeerde trofee van deze tijden, de World Cup Soccer.
De Jobulani heerst zonder tegenspraak en niemand die het waagt om daar tegenin te gaan.
Immers zo’n doodzonde wil niemand begaan en om dan met de hoon en spot van de natie te
worden doodgegooid…
Ja, de hysterie om de Jobulani gaat ernstige vormen aannemen waar niemand tegen bestand
is…
Er is kennelijk geen weg meer terug totdat men echt met de World Cup thuiskomt!
De dood of de gladiolen is nu al te zacht uitgedrukt en dan is eigenlijk wel erg geworden en
des te meer tragischer of ondragelijk als het voor de derde keer geen scheepsrecht wordt maar
weer niets…